سرم درد می کند از این همه بی عدالتی
آرام ندارند در این شهر لعنتی
دست بردار از این حرفهای پاپتی
سرگشته میان قیل و قال و دود
من آمدم، چه گناهی منم همان بچه غربتی
نادان
توانا بود هر که دانا بود، با این تفاسیر نادان بود هر کس که ناتوان بود
حضرت فردوسی در خواب
حضرت فردوسی در خواب
خدا
قضای حاجت به حال قائم بعد از زمانی طولانی فشار به مثانه همچون قرب پروردگار است
رفتن به عرش اعلی
رفتن به عرش اعلی
حس رهائی
مرگ
انسان طعمه مرگ است
این جمله را چند روز پیش از پیرمرد کل اکبر شنیدم. در نوع خودش پر از معناست
اقلیت
فرقی نیست میان مذهب و دموکراسی هر دو با توده ها سر و کار دارند، نقطه تقابل با حقوق اقلیت ثمره آنهاست
انقلاب سنت
از وقتی که بهار عربی در حال رخ دادن است این فکر ذهنم را درگیر کرده که اول از همه دیری نخواهد بود که مردم مصر همانند انقلاب 57 ایران از غلطی که کرده اند پشیمان خواهند شد ....به هر حال گویا این مسیری است که ناگزیر همه جوامع سنت زده مذهبی باید از آن عبور کنند
آینده سخت تر می شود و گذشته به جنگ حال می رود
Subscribe to:
Posts (Atom)
